Inloggen

Laurens Haffmans - EYP

85th International Session of the European Youth Parliament (EYP)
 
De trein richting Hilversum vertrekt over enkele minuten. Dramatisch stond ik daar met mijn koffertje op het perron in Maastricht voor een keuze: naar huis gaan om me voor te bereiden op de toetsweek? Of toch in Maastricht blijven om deel te nemen aan de nationale selectie voor het EYP? Ik schatte mijn kansen om door te gaan niet groot, en de toetsweek zou beslist beter gaan als ik gewoon richting huis ging. Het sissende geluid van sluitende treindeuren. Ik bleef in Maastricht. Die beslissing opende deuren.

Een half jaar later stond ik in een park in hartje Brno, Tsjechië. Een heerlijk zomerse temperatuur, knalblauwe hemel en wát een sfeer: honderden opgewekte, enthousiaste leeftijdsgenoten uit heel Europa en omstreken samen op één plek om te leren, mensen te ontmoeten en bovenal om een mooie tijd te beleven. 

Discussiërend over actuele maatschappelijke problemen zoals belastingparadijzen, klimaatverandering of de vluchtelingenproblematiek stapten we even in de schoenen van onze Europese leiders. Een tiental leeftijdsgenoten en ik zochten als committee on legal affairs naar een toekomstvisie voor zelfrijdende auto’s en schreven een resolutie om die in de General Assembly aan het einde van de rit met gepassioneerde speeches en mooie debatten te verdedigen tegenover de andere committees. Anders dan bij NK-debatteren lag de nadruk hier op het ontwikkelen van ideeën en oplossen van problemen als groep, waarbij – tot mijn grote ergernis – geen enkel debat echt te winnen viel. Vandaar ook dat we de eerste paar dagen met vrij bijzondere, vaak zelfs fysieke team-buildingspelletjes en problem-solvers bezig waren. En omdat de teamgeest zo belangrijk was, moest er toch echt ook tijd worden vrijgemaakt voor een vrij dagje bij het zwembad, de bierproeverij of het paintballslagveld. Een wild avondprogramma bleek overigens ook bevorderend te zijn voor de werksfeer.

Uiteindelijk heeft die groepsinsteek mij gedurende deze anderhalve week meer bijgebracht dan het debatteren zelf, hoe interessant en uitdagend dat ook was. Andere meningen horen, daarop ingaan en vervolgens samen tot een oplossing komen, het klinkt heel simpel maar gaat verrassend vaak fout. Daar werd echter zo op gehamerd, dat ik nu als het goed is niet net zo ‘star’ meer reageer als sommige docenten vonden dat ik deed… Een stapje verder ging de mentaliteit dat het waardevoller is om samen in een compromis te staan dan alleen in je eigen standpunt. Zo klinkt het misschien alsof de hele sessie erg pro-EU was, en zo was het ook.  Maar ook dat had zijn meerwaarde: om samen met Fransen, Turken, Russen en Oekraïners na te denken over de toekomst zette me toch aan het denken, helemaal als gesprekken afdwalen naar de huidige situatie in hun thuisland. Ik ben gaan beseffen hoe belangrijk de EU is geweest en nog steeds is en oprechter dan voorheen kan ik zeggen dat ik me Europeaan voel. Wanneer active citizenship dan ook nog eens als thema centraal stond bij meerdere inspirerende gastsprekers en activiteiten, wordt de wereldverbeteraar pas echt in ons naar boven gehaald: sommigen deden een dagje vrijwilligerswerk in de stad, anderen zetten een initiatief op om mensen met een achterstand te helpen, weer anderen hielden het bij aandachtig luisteren.

Met een verantwoordelijkheidsgevoel dat ik een verschil kan maken, een bijna Amerikaanse just-do-it-mentaliteit en een hoop nieuwe vrienden en herinneringen sta ik weer op Amsterdam centraal. Ik besef hoeveel het kan opleveren om een risico te nemen, een kans te grijpen en er gewoon voor te gaan. Het sissende geluid van sluitende treindeuren. Nu zit ik wel in de trein richting Hilversum.
 
Laurens Haffmans, oud-leerling
Najaar 2017